Τοποθέτηση Ευάγγελου Βενιζέλου στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας κατά την ακρόαση της κα. Βασιλικής Θάνου
Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018
Τοποθέτηση Ευάγγελου Βενιζέλου στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας κατά την ακρόαση της κα. Βασιλικής Θάνου για διορισμό στη θέση του Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού
«Απευθυνόμενος στην κ. Θάνου, θέλω να θέσω ορισμένα ερωτήματα με τη μορφή εύλογων αποριών που έχω, γιατί συνήνεσε στην επιθυμία της κυβέρνησης να την προτείνει για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Η κυρία Θάνου δεν είναι απλώς επίτιμη Πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Έχει διατελέσει και υπηρεσιακή πρωθυπουργός, έχει καθέξει ένα από τα υψηλότερα πολιτειακά αξιώματα.
Στη συνέχεια, θεώρησε ότι πρέπει να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως προϊσταμένη του νομικού γραφείου του Πρωθυπουργού, προφανώς γιατί θεώρησε ότι αυτό συνιστά υποχρέωσή της απέναντι στην κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό και μάλιστα αμισθί.
Ευ. Βενιζέλος, Η συνταγματική θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ως αντικείμενο της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος
Αθήνα 18 Δεκεμβρίου 2018
Ευάγγελος Βενιζέλος
Η συνταγματική θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ως αντικείμενο της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος*
Η αναθεώρηση είναι μία διαδικασία εξαιρετικά επικίνδυνη, είναι μια στιγμή επιβεβαίωσης και διακινδύνευσης ταυτόχρονα του αυστηρού χαρακτήρα του Συντάγματος. Η περίοδος της αναθεωρητικής διαδικασίας είναι, μία περίοδος «ηρτημένου» του αυστηρού συντάγματος, του γραπτού και τυπικού Συντάγματος της χώρας. Όταν ανοίγει κανείς αυτή την πόρτα, της επικοινωνίας του Συντάγματος με την Ιστορία, με τον μακρύ ιστορικό χρόνο, πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Η θεμελιώδης προϋπόθεση, είναι η αναθεωρητική συναίνεση, η οποία δεν είναι εθελοντική, είναι μια συναίνεση αναγκαστική λόγω των μεταπλειοψηφικών εγγυήσεων, που προβλέπει το άρθρο 110 του Συντάγματος. Αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία, γιατί χωρίς την αναγκαία αναθεωρητική συναίνεση, στενεύει το εύρος αποδοχής του Συντάγματος. Το Σύνταγμα γίνεται πεδίο σύγκρουσης, ενώ πρέπει να είναι πεδίο συνύπαρξης και σύνθεσης των απόψεων. Γιατί το Σύνταγμα πρέπει να είναι ευρύχωρο, δεν πρέπει να είναι ούτε αριστερό, ούτε δεξιό, ούτε προοδευτικό, ούτε συντηρητικό, πρέπει να είναι το πλαίσιο που μακροχρονίως διασφαλίζει τη λειτουργία του κράτους, της κοινωνίας, των πολιτικών δυνάμεων, των κοινωνικών δυνάμεων.
Ευ. Βενιζέλος, ΕΕΔΑ : Πολιτεία- Εκκλησία: Οι εκκρεμότητες μιας περίπλοκης σχέσης
Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 2018
Ευάγγελος Βενιζέλος
«Πολιτεία- Εκκλησία: Οι εκκρεμότητες μιας περίπλοκης σχέσης»*
Όπως τεκμηρίωσε με φωτογραφίες ο Γιάννης Ιωαννίδης, έχουμε ξαναβρεθεί πριν δεκατρία χρόνια στον ίδιο χώρο, και έχουμε πει τα ίδια λίγο πολύ πράγματα ως αφετηρία. Θα δούμε τι έχει μεσολαβήσει.
Νομίζω κι εγώ, συμφωνώντας με τους περισσότερους από τους ομιλητές της πρώτης συνεδρίασης, ότι η πρόταση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η νομοτεχνικά καταστρωμένη, αναδεικνύει τη διαφορά των δύο επιπέδων: των ζητημάτων συνταγματικού επιπέδου και των ζητημάτων νομοθετικού επιπέδου, και αποδεικνύει ότι τα περισσότερα θέματα που αφορούν όχι τη σχέση κράτους – εκκλησίας, αλλά την ολοκλήρωση και την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας και της θρησκευτικής ισότητας είναι ζητήματα κοινού δικαίου. Μπορεί ο απλός νομοθέτης να τα ρυθμίσει.
Βεβαίως υπάρχει το ενδεχόμενο οι νομοθετικές αυτές πρωτοβουλίες να καταστούν στη συνέχεια αντικείμενο ενός εντατικού ή εσφαλμένου δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων. Από την άποψη αυτή, πράγματι, τα ζητήματα συνταγματικού επιπέδου είναι κρίσιμα, αλλά με αυτή τη φορά των πραγμάτων.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στον ΣΚΑΙ με τη Νίκη Λυμπεράκη, για την εγκληματική ενέργεια κατά του σταθμού
Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στον ΣΚΑΙ με τη Νίκη Λυμπεράκη, για την εγκληματική ενέργεια κατά του σταθμού
Ν. Λυμπεράκη: Σας άκουσα να μιλάτε νωρίτερα, κ. Πρόεδρε, για μία διολίσθηση της δημοκρατίας. Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέτε και προ ετών είχατε μιλήσει για ένα φαινόμενο που εσείς λέγατε ότι παρατηρείται να συμβαίνει λίγο-λίγο, ολίγον κατ’ ολίγον.
Ευ. Βενιζέλος: Ολίγον κατ’ ολίγον, ναι.
Ν. Λυμπεράκη: Το εντάσσετε, αυτό που παρακολουθούμε σήμερα…
Ευ. Βενιζέλος: Αυτό αφορά το κλίμα. Η πολιτική ατμόσφαιρα νομίζω ότι επιτρέπει ενέργειες οι οποίες είναι εξαιρετικά θρασείες. Γιατί η χθεσινή ενέργεια ήταν μία επίδειξη, ας το πούμε έτσι, επαγγελματισμού, οργάνωσης εγκληματικής, ήταν μία επίδειξη, λόγω των εντυπώσεων που δημιουργεί μία τόσο μεγάλη ποσότητα εκρηκτικής ύλης. Αλλά ο στόχος ήταν εξαιρετικά θρασύς και απροκάλυπτος, να επιβληθεί η σιγή, δηλαδή να πληγεί η καρδιά της πολυφωνίας και άρα η καρδιά της δημοκρατίας.
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή: «Ο προϋπολογισμός του 2019 συνοψίζει όλες τις επιπτώσεις των πολιτικών επιλογών που, με ωμό και κυνικό τρόπο, έγιναν την περίοδο αυτή»
Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό
Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο τελευταίος της περιόδου που άρχισε τον Ιανουάριο του 2015. Συνοψίζει όλες τις επιπτώσεις των πολιτικών επιλογών που, με ωμό και κυνικό τρόπο, έγιναν την περίοδο αυτή.
Θέλω να αναρωτηθούμε όλοι πού θα βρισκόταν τώρα η χώρα, εάν δεν είχε ανακοπεί τον Ιανουάριο του 2015 η προσπάθεια που ξεκίνησε το 2010 και επανεκκινήθηκε το 2012. Αλλά το πιο πρακτικό είναι να αναρωτηθούμε πότε θα επιστρέψει η χώρα εκεί πού βρισκόταν στο τέλος του 2014.
Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ λέει ότι το 2020 τα νοικοκυριά ίσως θα επιστρέψουν εκεί που ήταν το 2014. Αυτό δεν σημαίνει ότι χάθηκαν μόνον έξι χρόνια, υπάρχει ανεπανόρθωτη βλάβη μακράς διάρκειας, γιατί οι αναπτυξιακές, ιδίως, επιπτώσεις είναι επαναλαμβανόμενες επί μακρά σειρά ετών. Σύμφωνα με τη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, η αναπτυξιακή επίπτωση φθάνει μέχρι το 2060, μέχρι την αποπληρωμή του υφισταμένου χρέους.
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στον ΣΚΑΙ και στην εκπομπή «Ακραίως» με τον Τ. Χατζή & τον Γ. Παπαχρήστο
Αθήνα, 16 Δεκεμβρίου 2018
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στον ΣΚΑΙ και στην εκπομπή «Ακραίως» με τον Τάκη Χατζή και τον Γιώργο Παπαχρήστο
Τ. Χατζής: Καλώς ήρθατε, είναι ιδιαίτερη τιμή που σας έχουμε μαζί μας σήμερα κ. Πρόεδρε.
Ευ. Βενιζέλος: Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση, καλημέρα σε όλους.
Τ. Χατζής: Είναι δίπλα μου ο Γιώργος Παπαχρήστος, πώς δεν μπορούσε να μην είναι σε μία τέτοια συνέντευξη.
Γ. Παπαχρήστος: Καλημέρα σας.
Τ. Χατζής: Χρησιμότατος.
Γ. Παπαχρήστος: Είμαι εκ δεξιών σας για να σας απαντήσω ότι είμαι αριστερός
Τ. Χατζής: Όχι, δεν καταλάβατε, κ. Γιώργο, εγώ το ήξερα ότι θα δώσετε απάντηση, για αυτό το απέφυγα.
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση της διαΝέοσις «Οι αξίες μας»
Αθήνα 12 Δεκεμβρίου 2018
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση της διαΝέοσις «Οι αξίες μας»
Η Ελλάδα και η Παγκόσμια Έρευνα Αξιών
Ευχαριστώ για την πρόσκληση τη ΔιαΝεοσις και προσωπικά τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο. Ευχαριστώ πάρα πολύ και τους προλαλήσαντες για την εξαιρετική παρουσίαση. Έχω παρακολουθήσει και μία προκαταρκτική παρουσίαση από τον Κυριάκο Πιερρακάκη επί βρετανικού εδάφους πριν μερικές εβδομάδες στο Ditchley Foundation και έχω μια κάποια προδιάθεση για το περιεχόμενο της έρευνας, την οποία μελέτησα με βάση τις επιστημονικές εκθέσεις που έχουν καταρτιστεί. Έλαβα υπόψη βέβαια και αυτά που έγραψε και είπε και ο Στράτος Φαναράς
Η βασική μου παρατήρηση είναι ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε αξιακή σύγχυση. Είναι μία κοινωνία αξιακών αντιφάσεων. Δεν αποδέχομαι εύκολα, άνετα και καλόπιστα την ακρίβεια των απαντήσεων. Θεωρώ ότι υπάρχει ένα στοιχείο επιφυλακτικότητας, ακόμη και θεατρικότητας, ακόμη κι όταν το ερωτηματολόγιο έχει τη μορφή τετ-α-τετ συνάντησης και καταγραφής. Ακόμη περισσότερο, όταν δεν υπάρχει η ανωνυμία των τηλεφωνικών απαντήσεων και ερωτήσεων. Υπάρχουν δημοσκοπικά στερεότυπα στα οποία μετέχει και η κοινωνία που ερευνάται. Διατηρώ συνεπώς μια κάποια επιφύλαξη.
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών, «Η Ευρωπαϊκή Δημοκρατία σε αμφισβήτηση»
Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 2018
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών «Η Ευρωπαϊκή Δημοκρατία σε αμφισβήτηση»
Όταν συζητούμε για την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία σε αμφισβήτηση, συζητούμε, αφενός μεν για την αμφισβήτηση της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας ως θεσμική κατάκτηση και αντίληψη, δηλαδή για την αμφισβήτηση της δυτικής δημοκρατίας, της φιλελεύθερης δημοκρατίας, του πολιτικού συστήματος που συνδυάζει τη δημοκρατία με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου, που είναι η μεγαλύτερη κατάκτηση του μεταπολεμικού κόσμου, αφετέρου δε για την αμφισβήτηση της Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήταν η στόχευσή μας πολύ περιορισμένη αν συζητούσαμε μόνο για το δημοκρατικό έλλειμμα του θεσμικού οικοδομήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή αν μιλούσαμε μόνο για τα ζητήματα τα τοπικά, τα εθνικά για την κρίση των δημοκρατικών θεσμών, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, για την κρίση αντιπροσώπευσης συμμετοχής και πολιτικής νομιμοποίησης στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στα κράτη- μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, της ευρύτερης Ευρώπης.
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Επιτροπή Αναθεώρησης κατά τη συζήτηση για τον ΠτΔ και τα δημοψηφίσματα (άρθρα 28-49)
Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 2018
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Επιτροπή Αναθεώρησης κατά τη συζήτηση για τον ΠτΔ και τα δημοψηφίσματα (άρθρα 28-49)
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, έχουμε αναρωτηθεί τι είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το μονοπρόσωπο όργανο του αρχηγού του κράτους και γιατί χρειάζεται; Είναι ο ιστορικός διάδοχος της μοναρχίας, είναι το πρόσωπο που προσωποποιεί και συμβολίζει την εξουσία, το κράτος, είναι το πρόσωπο το οποίο λειτουργεί με δύο σώματα, όπως έχει ειπωθεί σε ένα από τα πιο κλασικά έργα, είναι το σύμβολο της εθνικής ενότητας, ο ρυθμιστής του πολιτεύματος –αλλά όχι ο εγγυητής του, που είναι ο ίδιος ο λαός– και ο διεθνής παραστάτης της χώρας. Μετέχει τυπικά της νομοθετικής λειτουργίας, μετέχει τυπικά, ασκώντας κυρίως έλεγχο νομιμότητας, της εκτελεστικής εξουσίας και έχει ελάχιστες δικαστικές αρμοδιότητες.
Ο τρόπος εκλογής του, όπως είχε διαμορφωθεί στο Σύνταγμα του 1975, αυτός που οδηγούσε σε διάλυση της Βουλής και άρα σε μεσολάβηση του εκλογικού σώματος, διότι η τελική ψηφοφορία διεξαγόταν στη δεύτερη Βουλή, συνδυαζόταν με τις τότε λεγόμενες ενισχυμένες αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτές που καταργήθηκαν το 1986. Οι αρμοδιότητες αυτές δεν ήταν θεσμικά αντίβαρα, ήταν αρμοδιότητες αντιπλειοψηφικού χαρακτήρα, αρμοδιότητες που είχαν ως επίκεντρο τη λεγόμενη αντιπλειοψηφική διάλυση της Βουλής, τη διάλυση της Βουλής παρά τη θέληση ή εναντίον της θέλησης της κυβέρνησης που είχε την εμπιστοσύνη της Βουλής. Και, βεβαίως, οι αρμοδιότητες ήταν αυξημένες και σε σχέση με τη διαδικασία διορισμού της κυβέρνησης, είχε πολύ μεγάλες διακριτικές ευχέρειες.
Σελίδα 96 από 248



















