Για τον Άκη Αμοιρίδη
Αθήνα, 31 Δεκεμβρίου 2016
Ανάρτηση Ευάγγελου Βενιζέλου για τον Άκη Αμοιρίδη
Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα αποχαιρετούσαμε υπό τέτοιες τραγικές συνθήκες τον Άκη Αμοιρίδη. Ένας έτος νεώτερος μου στη Νομική Θεσσαλονίκης. Πάντοτε πρόσχαρος και ευγενής. Τον θυμάμαι, αργότερα, να με υποδέχεται με επαγγελματισμό, αλλά και διακριτική φιλία, ως στέλεχος της ΜΕΑ στην ΕΕ στις Βρυξέλλες.
Όταν πήγα στο Υπουργείο Εξωτερικών τον βρήκα πρέσβη στην Τρίπολη της Λιβύης υπό συνθήκες πολέμου σε ασύντακτη χώρα. Οργανώσαμε την επιχείρηση εκκένωσης που ήταν η κορυφαία του στιγμή στη διαχείριση κρίσεων επί του πεδίου. Ποιος θα περίμενε τέτοιο παιχνίδι της μοίρας στο Ρίο; Την αγάπη μου στην κορούλα του.
Η επιχειρησιακή αξία της έννοιας του εθνικολαϊκισμού και το ενδεχόμενο επαναφοράς του σεναρίου της ρήξης με την ΕΕ
Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
Η επιχειρησιακή αξία της έννοιας του εθνικολαϊκισμού και το ενδεχόμενο επαναφοράς του σεναρίου της ρήξης με την ΕΕ *
Ο Ανδρέας Πανταζόπουλος είναι πλέον ο εμβληματικός Έλληνας θεωρητικός του εθνικολαϊκισμού. Κατέχει -σταδιακά αυτό θα καταστεί εμφανέστερο- μια σημαντική θέση στη διεθνή, όχι μόνον ευρωπαϊκή, βιβλιογραφία γύρω από τα θέματα αυτά. Επειδή λοιπόν ο Ανδρέας Πανταζόπουλος δεν έχει μεταφέρει απλώς αλλά έχει ενσωματώσει στην ελληνική επιστημονική και πολιτική συζήτηση το έργο του Pierre-André Taguieff, προφανώς εκκινεί από την πρώτη παραδοχή ότι υπάρχει ένας αριστερός και ένας δεξιός λαϊκισμός και από τη δεύτερη παραδοχή ότι ο λαϊκισμός είναι πάντα εθνικολαϊκισμός. Δεν υπάρχει ένας αυτοτελής, μη εθνικιστικός, στον πυρήνα του, λαϊκισμός. Γιατί δεν υπάρχει εκδοχή του λαϊκισμού που να μη παίζει με την έννοια της συλλογικής αξιοπρέπειας. Που να μη διακινεί την απλούστευση ότι εθνική ανεξαρτησία είναι η απόλυτη κυριαρχία του πολιτικού, του εσωτερικού πολιτικού, επί των διεθνοπολιτικών συσχετισμών και πρωτίστως επί των οικονομικών συσχετισμών, των συσχετισμών της παγκόσμιας οικονομίας.
Αυτός ο λαϊκιστικός «ανεξαρτησιακός» λόγος συνδέεται με τα μείζονα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας αλλά και εθνικής ταυτότητας. Υπό την έννοια αυτή, ο εθνικολαϊκισμός έχει το στοιχείο του «πατριωτικού», αλλά ταυτόχρονα και του ταυτοτικού, δίνει πολύ μεγάλες μάχες ταυτότητας. Ο λαϊκισμός προσφέρει ένταξη. Έχει δηλαδή χαρακτηριστικά κοινοτιστικά, συνδέεται με την χορήγηση μιας αδρής και ευκρινούς ταυτότητας σε αυτούς που προσχωρούν στην εθνικολαϊκιστική ανάγνωση και της ιστορίας και της συγκυρίας. Και του παρελθόντος και του παρόντος και του μέλλοντος.
Τα κάλαντα των αυτόκλητων υπερασπιστών του κ. Παυλόπουλου
Αθήνα 25 Δεκεμβρίου 2016
Ανάρτηση Ευάγγελου Βενιζέλου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
Τα κάλαντα των αυτόκλητων υπερασπιστών του κ. Παυλόπουλου
Η εφημερίδα «Δημοκρατία» μου έφτιαξε τα Χριστούγεννα! Κυκλοφόρησε το εορταστικό της φύλλο της παραμονής των Χριστουγέννων αφιερώνοντας μου τη μισή πρώτη της σελίδα. Το κάτω μισό είναι αφιερωμένο σε εμένα, προφανώς ως τον αντίπαλο. Το πάνω μισό είναι αφιερωμένο στο ευρωπαϊκό της πρότυπο, την κα Μαρί Λεπέν. Ευχαριστώ καταρχάς για την αντίστιξη.
Το ρητορικό ερώτημα του κάτω μισού της πρώτης σελίδας είναι «τα ...βράδια κοιμάται ο Βενιζέλος;». Εννοεί ότι πρέπει να έχω τύψεις γιατί κρατήσαμε τη χώρα όρθια και γιατί την απαλλάξαμε από δημόσιο χρέος 106 δις σε ονομαστική αξία και επιπλέον άλλα 100 δις σε παρούσα αξία, κούρεμα που προβαλλόμενο στο 2060, με σημερινά επιτόκια Πορτογαλίας, ισοδυναμεί με 1 τρις 330 δις ευρώ (ακόμη περιμένω τους υπολογισμούς του κ. Τσακαλώτου).
Όμως πράγματι δεν κοιμάμαι τα βράδια. Λαγοκοιμάμαι. Είμαι σε εγρήγορση, έως ότου μας αδειάσουν τη γωνιά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και μαζί ο τρίτος, εμφανής πλέον, εταίρος που εκφράζει την «αντιμνημονιακή» δεξιά. Αυτή με την οποία δηλώνει συγγένεια ο κ. Καμμένος. Αυτή που υπηρετεί τον κ. Τσίπρα στα κρίσιμα θέματα του βαθέως κράτους.
«Είδος μεικτόν, αλλά νόμιμον»
Αθήνα 24 Δεκεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
στο ΒΗΜΑ της Κυριακής
«Είδος μεικτόν, αλλά νόμιμον» *
Θα ξεκινήσω με τον δράστη του βιβλίου. Ο Θανάσης Νιάρχος είναι ένας αεικίνητος και ακαταπόνητος άνθρωπος των γραμμάτων. Η έννοια του ανθρώπου των γραμμάτων είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ πιο βαθιά από την έννοια του συγγραφέα ή από την έννοια του επιμελητή εκδόσεων ή από την έννοια του διανοούμενου δημοσιογράφου που είναι γεμάτος ιδέες και για τα έντυπα στα οποία εργάζεται και για τους εκδοτικούς οίκους με τους οποίους συνεργάζεται γιατί αυτή είναι η φυσική του ροπή. Ο Θανάσης Νιάρχος είναι ένας πραγματικός εμψυχωτής των γραμμάτων. Είναι ένας ρέκτης. Και αυτό το αποδεικνύει και με την έκδοση αυτή στον εκδοτικό οίκο Ιωλκός που νομίζω ότι παραπέμπει στον γενέθλιο τόπο του.
Τα εξαίρετα εισαγωγικά κείμενα του Κώστα Γεωργουσόπουλου και του Νίκου Δήμου και ο επίλογος του επιμελητή εξηγούν πλήρως τη λογική που διέπει τη συγκρότηση του τόμου.
Όταν ο Θ. Νιάρχος ήρθε να με προϊδεάσει για την εκδοτική του ιδέα, τον ρώτησα: «και ο Παπαδιαμάντης;». Μου απάντησε ότι ο Παπαδιαμάντης έχει γράψει χριστουγεννιάτικα διηγήματα πολύ σημαντικά, αλλά όχι χρονογραφήματα. Άρα έθεσε επί τάπητος τη διάκριση μεταξύ διηγήματος και χρονογραφήματος. Η αλήθεια είναι ότι ο Παπαδιαμάντης, παρότι δεν ανθολογείται, εν τούτοις παρίσταται στο βιβλίο. Είναι αντικείμενο κάποιων από τα πιο σημαντικά αυτά χρονογραφήματα. Είναι ο μεγάλος απών, αλλά και ο μεγάλος παρών του βιβλίου αυτού.
Η τεράστια άυλη υπεραξία του «Βήματος»
Αθήνα, 24 Δεκεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
στο ΒΗΜΑ της Κυριακής
Η τεράστια άυλη υπεραξία του «Βήματος»
Έμαθα ανάγνωση – κατά κυριολεξία – με τις επιφυλλίδες του Παύλου Παλαιολόγου στο «Βήμα». Θυμάμαι ακόμη πολλές από αυτές, γραμμένες με το μοναδικό κοφτό και λιτό ύφος του, με τις σύντομες κύριες προτάσεις.
Ήμουν συνεπώς πολύ υπερήφανος που ο Λ. Καραπαναγιώτης δημοσίευσε για πρώτη φορά άρθρο μου στο «Βήμα», όταν ήμουν ακόμη φοιτητής, πριν ακριβώς σαράντα χρόνια.
Για τη γενιά μου, η σχέση με «Το Βήμα» – το ίδιο ισχύει και για «Τα Νέα» – είναι σχέση ζωής. Είναι στοιχείο της προσωπικής μας υπόστασης. Είναι μια σχέση μαθητείας στην Ιστορία, τον πολιτισμό, τα διεθνή ρεύματα των ιδεών. Είναι ο τόπος στον οποίο ζήσαμε επί δεκαετίες όλες τις μεγάλες μάχες για τη Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου, το Σύνταγμα. Είναι η σκηνή πάνω στην οποία εξελίχθηκαν οι πιο γόνιμες ιστοριογραφικές, φιλολογικές, γλωσσολογικές, λογοτεχνικές, θεατρολογικές, μουσικολογικές και άλλες παρόμοιες έριδες. Και είναι φυσικά το σώμα πάνω στο οποίο αποτυπώνονται οι πολιτικές εξελίξεις ενός ολόκληρου αιώνα, ο μισός και παραπάνω από τον οποίο είναι τμήμα και της ατομικής μας μνήμης.
Εφ. Συντακτών | Η λύση για τη χώρα περνάει μέσα από την ήττα του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ
Αθήνα, 23 Δεκεμβρίου 2016
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στην Εφημερίδα των Συντακτών
και στον δημοσιογράφο Δ. Κουκλουμπέρη
- Προσφάτως, υποστηρίξατε αναφερόμενος στην κυβέρνηση και τις προθέσεις της ότι «πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα πάντα». Τι εννοείτε με αυτό;
«Η έως τώρα στάση της κυβέρνησης απέναντι στους θεσμούς μας καθιστά καχύποπτους και επιφυλακτικούς. Θυμίζω το αντισυνταγματικό δημοψήφισμα της 5.7.2015 από το οποίο έμεινε μια φευγαλέα ψευδαίσθηση αντίστασης προς τους Ευρωπαίους εταίρους, την κατάσταση στη δικαιοσύνη, την περιπέτεια του νόμου Παππά, των τηλεοπτικών αδειών και του ΕΣΡ. Κινούμαστε μέσα σε ένα κλίμα θεσμικής ανωμαλίας με μια κυβέρνηση που δείχνει να έχει ως μόνη αρχή την νομή της εξουσίας.»
- Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές προσκρούουν σε πολλά εμπόδια και δεν αποκλείεται να διαρκέσουν από εβδομάδες ως μήνες... Τυχόν αδιέξοδο θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκλογές ή δημοψήφισμα και ποιες οι συνέπειες για την χώρα;
«Δεν είναι το ίδιο να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, όπως συμβαίνει σε κάθε δυτικό κοινοβουλευτικό σύστημα, με την επανάληψη του σεναρίου του δημοψηφίσματος μέσα σε ατμόσφαιρα τεχνητής ρήξης και αδίστακτου εθνικολαϊκισμού και με παραπειστικά διλήμματα. Πάντως το κυβερνητικό αμάλγαμα δεν θα κάνει μια ανώδυνη και συμβατική επιλογή. Θέλει να διατηρήσει τη νομή της εξουσίας. Αν αναγκαστεί να προσφύγει στο εκλογικό σώμα, θα το κάνει μέσα σε κλίμα τεχνητής έντασης. Με μεγάλο οικονομικό, θεσμικό, ακόμη και εθνικό κόστος»
ΣΚΑΙ FM | Εάν βρεθεί προ αδιεξόδου θα έχουμε ξανά ένα σκηνικό ρήξης. Θα διχάσει την κοινωνία προσπαθώντας να συγκροτήσει ένα ψευδές μέτωπο.
Αθήνα, 21 Δεκεμβρίου 2016
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο Ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και στον Άρη Πορτοσάλτε
Α. Πορτοσάλτε: Καλημέρα σας.
Ευ. Βενιζέλος: Καλημέρα σε εκείνες και εκείνους που μας ακούνε.
Α. Πορτοσάλτε: Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανταπόκρισή σας στην πρόσκλησή μας.
Ευ. Βενιζέλος: Να είστε καλά. Εγώ ευχαριστώ.
Α. Πορτοσάλτε: Κύριε Πρόεδρε, δημιουργείται ένα κλίμα εκλογών. Πάμε σε εκλογές ή είναι ακόμη μία προσπάθεια να αναβιώσει σχετικώς το καλοκαίρι του 2015 έτσι ώστε ο κύριος Τσίπρας να υπογράψει αυτά που πρέπει να υπογράψει, εννοώ να κλείσει την αξιολόγηση και να προχωρήσει, γιατί έχουμε και το μεσοπρόθεσμο στη συνέχεια που έχει μείνει πίσω.
Ευ. Βενιζέλος: Έχουμε μπει ξανά σε ένα κλίμα μεγάλης έντασης, δεν θα το χαρακτήριζα κλίμα εκλογών. Πιστεύω ότι η πρώτη επιλογή της κυβέρνησης είναι να παραμείνει στην εξουσία, γαντζωμένη στην εξουσία. Πιστεύω ότι αυτή είναι και η μόνη αξία που διέπει την κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Άρα θα επιχειρήσουν να διασωθούν από την περιδίνηση στην οποία μπήκαν μόνοι με την εφάπαξ παροχή στους συνταξιούχους που βεβαίως έχει μία αιτιολογία κοινωνικής ευαισθησίας απολύτως κατανοητή, αλλά προκάλεσε μία σύγκρουση τεχνητή με τους ευρωπαίους εταίρους η οποία θα οδηγήσει σε μέτρα ανταποδοτικά που θα τα πληρώσουν πάλι οι πιο ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες συμπεριλαμβανομένων των συνταξιούχων. Θέλει λοιπόν χωρίς να ταπεινωθεί ή χωρίς να ταπεινωθεί υπερβολικά, να βγει από αυτήν τη δύσκολη στιγμή, τη δύσκολη φάση και να εξακολουθήσει να περιμένει το δικό του success story, το οποίο όμως δεν θα έρθει. Εάν αυτό καταστεί ανέφικτο, εάν βρεθεί προ αδιεξόδου ξανά και ξανά και αυτό έχει και κοινοβουλευτική επίπτωση, τότε δεν θα υπάρχει ένα σενάριο εκλογών όπως το ξέραμε τις παλιές καλές εποχές, δηλαδή μία απλή διαδικασία όπου διαλύεται η Βουλή και πηγαίνουμε σε εκλογές μέσα σε ένα κλίμα προεκλογικής, ας το πούμε, έντασης αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερο. Νομίζω ότι θα έχουμε ξανά ένα σκηνικό ρήξης. Αυτό σημαίνει δημοψηφισματικού χαρακτήρα σύγκρουση...
Ενημέρωση Ευ. Βενιζέλου στην κοινοβουλευτική υποεπιτροπή για το δημόσιο χρέος
Αθήνα 20 Δεκεμβρίου 2016
Εισήγηση Ευ. Βενιζέλου στην κοινοβουλευτική υποεπιτροπή για το δημόσιο χρέος
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ γιατί ανταποκριθήκατε στην επιστολή που σας είχα απευθύνει στις 10 Νοεμβρίου, με την οποία ζητούσα να έρθω να ενημερώσω την Επιτροπή. Σας έχω προτείνει επίσης, για την πληρότητα της ενημέρωσης των μελών της Επιτροπής, να καλέσετε, προκειμένου να σας ενημερώσουν και τον κ. Στουρνάρα, όχι ως Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά ως διάδοχο μου στο Υπουργείο Οικονομικών, τον Klaus Regling, βασικό αντισυμβαλλόμενο και δανειστή της χώρας, τον επικεφαλής του ESM και βεβαίως τους επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ, τον σημερινό και τον προηγούμενο. Δηλαδή, τον κ. Στέλιο Παπαδόπουλο και τον κ. Πέτρο Χριστοδούλου. Σας ευχαριστώ λοιπόν, που μου δίνετε την ευκαιρία αυτή.
Ο χαρακτήρας της ελληνικής οικονομικής κρίσης και οι θεσμικές αδυναμίες της Ευρωζώνης
Θα ξεκινήσω με μία μικρή ιστορική αναφορά. Οι εκλογές τον Οκτώβριο του 2009, διεξήχθησαν με την Ελληνική κρίση να έχει ήδη καταστεί αντιληπτή από όλους. Η κρίση αυτή, ήταν πρωτίστως κρίση υπερβολικού δημοσιονομικού και πρωτογενούς ελλείμματος, κρίση αναχρηματοδότησης του Δημοσίου Χρέους και κρίση ελλείμματος παραγωγής και ανταγωνιστικότητας. Θυμίζω ότι, το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 είχε καταγραφεί τελικώς, στο 15,7% του ΑΕΠ, το πρωτογενές έλλειμμα του 2009 στο 10,5% ,με τιμές σημερινού ΑΕΠ στο 13,5%, το έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στο 15% και το Δημόσιο Χρέος είχε ακολουθήσει μία ανοδική πορεία, το 2007 ήταν 103%, το 2009 ήταν 106%, το 2010 είχε αρχίσει να ξεπερνά το 145% του ΑΕΠ.
RealFM| Μήπως τους προλάβαμε;
Αθήνα, 20 Δεκεμβρίου 2016
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο Ρ/Σ Real Fm
και στον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου
Ν. Χατζηνικολάου: Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι παρ΄ότι επί της ουσίας συμφωνώ μαζί σας για το πόσο κακή υπηρεσία θα προσέφερε στη χώρα, αυτή τη στιγμή, ένα δημοψήφισμα, πράγμα που άλλωστε ήταν και η θέση μου στο δημοψήφισμα του 2015, ότι, δηλαδή, το ερώτημα ήταν απολύτως παραπλανητικό. Μάλιστα, εγώ, ως υποστηρικτής, τότε, του «ναι», είχα πει ότι και «όχι» να βγει, πάλι «ναι» θα εφαρμοστεί και το είχα πει τη Δευτέρα, πριν από το δημοψήφισμα. Δηλαδή με την αναγγελία του. Τότε, μάλιστα, είχα προτείνει δημόσια, από το βήμα του Ραδιοφώνου, στις δυνάμεις της Αντιπολίτευσης να απόσχουν από το δημοψήφισμα εκείνο, θεωρώντας ότι ήταν παρωδία. Αυτό όμως δεν αλλάζει την άποψή μου ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει δικαίωμα να μην υπογράψει το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, εφόσον η απόφαση έχει ληφθεί από τη Βουλή μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Και αυτό το διαβάζω από δικό σας βιβλίο, «Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου», αναθεωρημένη έκδοση του 2008, εκδόσεις Σάκκουλα. Το βλέπω δημοσιευμένο σε δέκα εφημερίδες.
Ευ. Βενιζέλος: Από τη στιγμή που είπα στη «Βραδυνή» στον καλό συνάδελφό σας Ιορδάνη Χασαπόπουλο, ότι εάν ο κ. Τσίπρας θελήσει να επαναλάβει τη φάρσα του 2015 και να πάει ξανά στη λύση της δημοψηφισματικής σύγκρουσης πρέπει να υπάρξει πολιτειακή αντίσταση και εσείς και άλλοι συνάδελφοί σας θυμηθήκατε το επιχείρημα…
Ν. Χατζηνικολάου: Όχι εγώ δεν το θυμήθηκα. Το διάβασα σε δύο εφημερίδες. Στη «Δημοκρατία» και σε άλλη μία.
Σελίδα 126 από 248



















